สวัสดีคับวันนี้มาคุยกันเรื่องเกี่ยวกับ สังเวียนเหล้า ผมเป็นผู้ที่คิดริเริ่มทำสุราชมชน ที่จริงสนใจเรื่องของเบียร์มากกว่า หัดทำเองดูวีดีโอดูหนังสือ ซื้อเม้าซึ่งมันก็หาไม่ได้สมัยนั้น ไปเรียนโทที่อังกฤษเรื่องเบียร์ปลดแอกเบียร์ไทย พอกลับมาเบียร์มันก็ยังไม่เปิดเหมือนเดิม ดูแล้วแนวน่าจะไปยากก็เลยธุรกิจแรกเอาเป็นที่เราทำได้ ที่เค้าไม่เคร่งเครียดมาก อย่างสุราขาวชุมชน สังเวียนคือเป็นชื่อของปู่ ทำอยู่ที่บ้านปู่ ก็เลยให้ชื่อเค้าเป็นชื่อแบรนด์ตัวแรก ผลิตสุรา ตอนนี้เราใช้น้ำอ้อยเป็นหลังถ้าเป็นหน้าอ้อยที่มีอ้อยเหลือเยอะ ๆ

สังเวียนเหล้า

สังเวียนเหล้า ผมผมนั้นอ้อยมาใส่คิดแรงม้าที่เครื่อง

ผมก็จะซื้อมาลงหมด สังเวียนเหล้า ผมผมนั้นอ้อยมาใส่คิดแรงม้าที่เครื่อง พอปั้มมาที่เตาอันนี้เป็นเตาฝืน โดยออกแบบมาอยู่ที่ 99เซนติเมตร ซึ่งกฎหมายเราวางไว้พอไม่ให้เกินนี้ เพราะว่าเป็นชุมชนไม่ใช่โรงงานเป็นกิจการครัวเรือนคุณไม่จำกเป็นต้องทำใหญ่ กฎที่เค้าควบคุมเนี่ยมันก็ไปทำให้เค้าไม่สามารถเพิ่มคุณภาพด้วยวิธีการผลิตต่าง ๆ ได้กฎหมายสุรา สมมุติถ้าผมหมักพันลิตรก็ต้องใช้อย่างน้องหนึ่งแรงม้า หมายความหนึ่งพันล้อคุณาจจะได้เหล้าแค่เหล้าร้อยลิตรต่ออาทิตย์หนึ่ง เลี้ยงครอบครัวตัวเองยังไม่ได้เลย

ยิ่งถ้าคุณทำเหล้าถูก ๆขายชาวบ้านทั่วไปยิ่งแล้วใหญ่ จะต้องทิ้งการควบคุมเรื่องอุณหภูมิ คุณภาพก็ตกมันถึงสู้ใครไม่ได้สักที เทคโนโลยีใหม่มาเยอะแยะไม่ได้ใช้หรอก ก็ยังคงเผาต้นไม้กันต่อไป ถ้าเป็นระดับสุราชุมชนจ้างโรงละไม่เกินเจ็ดคน ส่งทั้งจังหวัดยังไม่ทันเลยคับ ก็คงต้องยอมรับชะตากรรมว่าโดนบังคับให้ผลิตได้น้อย รีวิวโซจู สเตปต่อก็คือเป็นโรงเหล้าที่ประเภทวิสกี้บรั่นดี บ้านเราเรียกว่าเหล้าสี คือการก้าวข้ามที่เป็นสุราขาวมาเป็นเหล้าสีได้เนี่ย คุณต้องมีเงินมหาศาลมาก

ถ้าคุณอยากทำคุณต้องผลิตได้วันละสามหมื่นลิตร PG SLOT โรงงานผมวันละ 200 ลิตรก็บุญแล้ว สมมุติเล้าขาวธรรมดาทำแบบเบสิคสุด ๆ ประมาณห้าหมื่นถึงหนึ่งแสนต่อหนึ่งโรง แล้วถ้าไปเป็นเหล้าสีคงจะต้องใช้สักประมาณห้าร้อยล้าน มันมีเลขศูนย์กี่ตัวมันเพิ่มาเยอะมาก ทำงานชาตินี้ก็หามาซื้อไม่ได้หรอกโรงใหญ่ขนาดนั้นทำไมถึงไม่เติบ

สุราชุมชน

ทำไมถึงไม่เติบ

  • กฎหมายควบคุมเยอะ
  • กำจัดการผลิตต่อวัน
  • กำจัดกำลังคน
  • กำลัดเครื่องมือที่ใช้ผลิต